Ουρανός
Ο μυστηριώδης γαλαζοπράσινος πλανήτης είναι ο έβδομος σε σειρά. Από τον Ουρανό ως τα εξώτερα όρια του συστήματός μας, οι αποστάσεις είναι πραγματικά τεράστιες. Η μέση απόσταση από τον Ήλιο είναι γύρω στα 2,7 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα. Με αεροπλάνο θα φτάνατε σε 328 χρόνια και με αυτοκίνητο σε 2.809 χρόνια.
Mάζα 14,5
Όγκος 67
Διάρκεια ημέρας 17,23 ώρες
Mέση θερμοκρασία -210
Δορυφόροι 15
Διάρκεια έτους (περίοδος τροχιάς) 84,01 χρόνια
Ο Πλανήτης Ουρανός

Ο Ουρανός είναι ο έβδομος πλανήτης από τον Ήλιο και ο τρίτος μεγαλύτερος σε διάμετρο στο ηλιακό μας σύστημα, μετά τον Δία και τον Κρόνο. Είναι μεγαλύτερος σε διάμετρο αλλά μικρότερος σε μάζα από τον Ποσειδώνα, με διάμετρο 51.118 χλμ στην περιοχή του ισημερινού. Απέχει 2,87 δισεκατομμύρια χλμ. κατά μέσο όρο από τον ήλιο (19,218 AU) και χρειάζεται 84,01 γήινα έτη για να συμπληρώσει μια περιστροφή γύρω του. Ένα ημερονύχτιο στον Ουρανό διαρκεί 17 ώρες και 14' σε γήινο χρόνο.

Είναι σχεδόν μόλις ορατός με γυμνό μάτι σε πολύ καθαρό ουρανό, ενώ φαίνεται εύκολα με ένα ζευγάρι κιάλια. Στην πραγματικότητα ο Ουρανός είχε εντοπιστεί πολλές φορές στο παρελθόν αλλά είχε θεωρηθεί αστέρας. Για παράδειγμα ο John Flamsteed το 1690 τον είχε καταχωρήσει ως 34 Ταύρου.

Ο Herschel τον ονόμασε Georgium Sidus (Γεωργιανός Πλανήτης) προς τιμή του Άγγλου βασιλιά Γεωργίου ΙΙΙ. Το όνομα "Ουρανός" προτάθηκε από τον Βοde για να είναι σε συμφωνία με τα υπόλοιπα ονόματα των πλανητών που προέρχονται από την ελληνική μυθολογία κι επικράτησε μετά το 1850.

Οι περισσότεροι πλανήτες περιστρέφονται με τον άξονα περιστροφής τους σχεδόν κάθετο ως προς το επίπεδο της Εκλειπτικής. Ο Ουρανός διακρίνεται για την εξαιρετικά μεγάλη κλίση του άξονα περιστροφής του και περιστρέφεται με τους πόλους του σχεδόν παράλληλα στο επίπεδο της τροχιάς του. Έτσι οι πόλοι του δέχονται περισσότερη ηλιακή ενέργεια από ότι η περιοχή του ισημερινού με αποτέλεσμα να είναι πολύ θερμότεροι. Ο Ουρανός έχει δεχθεί επίσκεψη από τον Voyager 2 στις 21 Ιανουαρίου 1986 κι εκείνο το διάστημα ο Νότιος πόλος του ήταν σχεδόν ευθέως απέναντι από τον ήλιο.

Στην πραγματικότητα υπάρχει ασυμφωνία ανάμεσα στους επιστήμονες για το ποιος είναι ο Νότιος και ποιος ο Βόρειος πόλος του Ουρανού και δεν έχει ξεκαθαριστεί εάν περιστρέφεται κανονικά όπως οι περισσότεροι πλανήτες ή με αντίστροφη φορά. Είτε η αξονική κλίση του Ουρανού είναι λίγο παραπάνω από 90° και η περιστροφή του είναι κανονική, είτε είναι λίγο λιγότερο από 90° και η περιστροφή του είναι αντίστροφη. Δε γνωρίζουμε που οφείλεται αυτή η ασυνήθιστα μεγάλη αξονική κλίση του Ουρανού. Μερικοί αστρονόμοι δίνουν τη συνήθη εξήγηση, δηλαδή ότι η κλίση του είναι αποτέλεσμα σύγκρουσης ανάμεσα στον Ουρανό και σε ένα άλλο ουράνιο σώμα μεγέθους πλανήτη, νωρίς στην ιστορία του ηλιακού μας συστήματος, αν και πρόκειται μόνο για μια υπόθεση που δεν στηρίζεται από αλλά στοιχεία.

Ο Voyager 2 ανακάλυψε μια από τις εκπληκτικότερες επιπτώσεις τις ιδιόμορφης αξονικής κλίσης του πλανήτη: την ουρά του μαγνητικού πεδίου του. Βρίσκεται σε κλίση 60° από τον άξονα περιστροφής του και φαίνεται σαν μια μακριά σπειροειδής ουρά που αφήνει πίσω του ο Ουρανός κατά την κίνηση της τροχιάς του. Το μαγνητικό του πεδίο δεν πηγάζει από τον πυρήνα του Ουρανού, ενώ μας είναι άγνωστο τι το προκαλεί. Το στρώμα νερού και αμμωνίας υψηλής πίεσης και μεγάλης ηλεκτρικής αγωγιμότητας που θεωρούταν ότι υπήρχε ανάμεσα στην ατμόσφαιρα και τον πυρήνα του Ουρανού, φαίνεται να είναι μάλλον ανύπαρκτο. Οι επιστήμονες υποθέτουν ότι προκαλείται απο κινήσεις αερίων στα χαμηλότερα ατμοσφαιρικά στρώματα. Τα μαγνητικά πεδία της Γης και άλλων συμπαγών πλανητών πιστεύεται ότι προέρχονται από την κίνηση ηλεκτρικών ρευμάτων στο ρευστό εσωτερικό του πυρήνα τους.

Ο Ουρανός είναι πλανήτης κυρίως αέριας σύστασης. Η ατμόσφαιρα του αποτελείται από 83% υδρογόνο, 15% ήλιο, 2% μεθάνιο και μικροποσότητες ακετυλίνης και άλλων υδρογονανθράκων. Το μεθάνιο καταλαμβάνει το απώτατο ατμοσφαιρικό στρώμα και απορροφά το κόκκινο φως, δίνοντας στον Ουρανό το χαρακτηριστικό γαλαζοπράσινο χρώμα του. Όπως όλοι οι πλανήτες αέριων (Δίας, Κρόνος κ.λπ.) διακρίνεται από στρώματα αέριων ζωνών, που όμως είναι πολύ πιο δυσδιάκριτες από τις αντίστοιχες του Δία και του Κρόνου, γιατί το μεθάνιο εμποδίζει την ορατότητα. Η ταχύτητα των ανέμων στις αέριες ζώνες κυμαίνεται από 145-385 χλμ./ώρα ενώ υπάρχουν και άνεμοι που φυσούν προς την αντίθετη κατεύθυνση στην περιοχή του ισημερινού, ταχύτητας 360 χλμ./ώρα.

Υποθέτουμε ότι ο Ουρανός έχει έναν μικροσκοπικό πυρήνα στο μέγεθος της γης που αποτελείται από βραχώδη ύλη και διάφορους πάγους, με μόνο 15% υδρογόνο και λίγο ήλιο. Θεωρείται παρόμοιας δομής με τον Ποσειδώνα με την διαφορά ότι είναι λιγότερο ενεργός στην ατμοσφαιρική του δυναμική και στην κίνηση και την θερμότητα του πυρήνα του. Ο Ουρανός ακτινοβολεί λιγότερη θερμότητα από όση δέχεται από τον Ήλιο, αντίθετα με τους υπόλοιπους πλανήτες αερίων. Μήπως το εσωτερικό του είναι παγωμένο; Έχουμε πολλά να μάθουμε για το εσωτερικό του Ουρανού και τα χαμηλότερα στρώματα της ατμόσφαιρας του.

Ακόμη δε γνωρίζουμε τις κλιματολογικές συνθήκες που δημιουργούνται από τη μεγάλη αξονική κλίση του πλανήτη κατά τη διάρκεια του Ουράνιου έτους και τα επόμενα χρόνια αναμένονται να έρθουν στο φως πολλά νέα στοιχεία για τον Ουρανό. Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble ήδη εδείξε οτι τα αέρια στρώματα του πλανήτη εμφανίζουν έντονη δραστηριότητα καθώς ο ήλιος τείνει να φωτίσει τις περιοχές του ισημερινού. Το 2007 οι ακτίνες του θα πέφτουν κατακόρυφα πάνω στις ισημερινές περιοχές του Ουρανού φέρνοντας μεγάλες κλιματολογικές αλλαγές.

Προηγούμενη σελίδα - Κεντρική σελίδα - Κατάλογος