1972-2000

Tο τέλος της εποχής της αθωότητας, η απαρχή των μεγάλων επενδύσεων

Απέτυχαν οι προσπάθειες των ολίγων ρομαντικών. Το αίμα έβαψε τους χώρους τους ιερούς. Ύβρις. Το χρήμα υπερίσχυσε. Ύβρις. Η επίδειξη έγινε αυτοσκοπός των εκάστοτε διοργανωτών. Ύβρις. Μήπως ο αθλητισμός είναι ένα επάγγελμα και μάλιστα προσοδοφόρο; Ας το παραδεχθούμε και ας επενδύσουμε στις Ολυμπιάδες...

XX. ΜΟΝΑΧΟ 1972

Munich Massacre 1972

http://www.jf-stockholm.org/munich/english.html

1972 Olympics

http://www.infoplease.com/ipsa/A0114715.html

Οι αγώνες που έγιναν στο Μόναχο σημαδεύτηκαν από μια τραγωδία η οποία λίγο έλειψε να οδηγήσει στη διακοπή τους. Συγκεκριμένα, Παλαιστίνιοι τρομοκράτες εισέβαλαν στο ολυμπιακό χωριό και, αφού σκότωσαν δύο Ισραηλινούς αθλητές, κράτησαν για ομήρους τους υπόλοιπους εννέα, απαιτώντας την άμεση απελευθέρωση 200 ομοϊδεατών τους από τις ισραηλινές φυλακές. Μια πρόχειρα σχεδιασμένη επιχείρηση διάσωσης από τις γερμανικές αρχές ασφαλείας κόστισε τελικά τη ζωή στους εννέα ομήρους, σε ένα Δυτικογερμανό αστυνομικό και σε πέντε Παλαιστίνιους τρομοκράτες. Η περίοδος της αθωότητας των Ολυμπιακών Αγώνων είχε περάσει ανεπιστρεπτί. Στον καθαρά οργανωτικό τομέα οι Γερμανοί προσπάθησαν και πέτυχαν να διοργανώσουν μια Ολυμπιάδα με κύρια χαρακτηριστικά το μέτρο και τη συνεχή χρησιμότητα των εγκαταστάσεων. Το εντυπωσιακό στάδιο του Μονάχου, φτιαγμένο σε ιδιαίτερα μοντέρνα γραμμή, κυριαρχεί ακόμη και σήμερα στο χώρο των αθλητικών εγκαταστάσεων, με την τεράστια τέντα από καραβόπανο να καλύπτει σχεδόν τη μισή του έκταση.

Τα αξιοσημείωτα των αγώνων

Η Ολυμπιάδα αυτή ανήκει στο μεγαλύτερο κολυμβητή όλων των εποχών, το μοναδικό Αμερικανό Μαρκ Σπιτς, ο οποίος σημείωσε ένα φοβερό ρεκόρ όσον αφορά στη συλλογή χρυσών μεταλλίων σε μια Ολυμπιάδα. Κατέκτησε συνολικά επτά χρυσά, στα 100 και 200m ελεύθερο και πεταλούδα και σε τρεις σκυταλοδρομίες, 4x100m ελεύθερο, 4x200m ελεύθερο και στα 4x100m μεικτή. Στο στίβο, ο Βαλερί Μπορζόφ κυριάρχησε των αντιπάλων του στα 100 και τα 200m, ενώ ο νικητής των 400m με εμπόδια Τζον Άκι Μπούα ενθουσίασε το κοινό με τις ιδιορρυθμίες του. Ο Φιλανδός Λάρσεν Βίρεν νίκησε στα 5 και 10km, θυμίζοντας τους ιπτάμενους συμπατριώτες του στα χρόνια του Μεσοπολέμου. Στα υπόλοιπα αθλήματα υπήρξαν αθλητές που ο καθένας έβαλε τη δική του σφραγίδα σε αυτούς τους αγώνες, όπως ο θηριώδης Σοβιετικός αρσιβαρίστας Βασίλι Αλεξέφιεφ. Από τα ομαδικά αθλήματα το μπάσκετ έκλεψε την παράσταση και αυτό γιατί η ΕΣΣΔ νίκησε την ομάδα των ΗΠΑ με ένα καλάθι του Σεργκέι Μπέλοφ στο τελευταίο δευτερόλεπτο του αγώνα (51-50). Οι Αμερικανοί υπέβαλαν ένσταση κατά του αποτελέσματος, η οποία τελικά απορρίφθηκε. Ο Π.Γαλακτόπουλος κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στην ελληνορωμαϊκή, ο Η.Χατζηπαυλής αναδείχθηκε δεύτερος ολυμπιονίκης στην ιστιοπλοΐα, στα σκάφη τύπου ΦΙΝ.

Οι μορφές των αγώνων: Βαλερί Μπορζόφ, Μαρκ Σπιτς

Ukrainian Olympic Home Page: Valeriy Borzov

http://www.mwukr.ca/vborzov.htm

The Official Web Site for Mark Spitz

http://www.cmgww.com/sports/spitz

The Mark Spitz Web Site

http://www2.ncsu.edu/ncsu/cep/ligon/olympics/Spitz/MarkS.html

Ο Βαλερί Μπορζόφ ήταν ο τελευταίος μεγάλος λευκός σπρίντερ σε ένα αγώνισμα που από την επόμενη Ολυμπιάδα και μέχρι σήμερα κυριαρχούν οι έγχρωμοι αθλητές και ειδικότερα οι Αμερικανοί. Σε μία έντονα πολιτικοποιημένη Ολυμπιάδα που σημαδεύτηκε από την τρομοκρατική ενέργεια του "Μαύρου Σεπτέμβρη" σε βάρος των Ισραηλινών αθλητών, ο Μπορζόφ ήταν ό,τι καλύτερο είχε να παρουσιάσει η σοβιετική σχολή κατακτώντας άνετα το χρυσό μετάλλιο στα 100m με χρόνο 10´´ 14 και τα 200m με 20´´ 00.

Από την άλλη πλευρά, μορφή στην κολύμβηση αναδείχθηκε ο Αμερικανός Μαρκ Σπιτς που κέρδισε επτά συνολικά μετάλλια (100m ελευθέρα, 200m ελευθέρα, 100m πεταλούδα, 200m πεταλούδα, 4x100 ελευθέρα, 4x200 ελευθέρα και 4x100 μεικτή ομαδική), δίνοντας κάθε λόγο στους Aμερικανούς να πανηγυρίζουν.

XXI. ΜΟΝΤΡΕΑΛ 1976

Montreal's Olympic Park: History

http://www.rio.gouv.qc.ca/pages/eng/sub5f.htm

Le Stade Olympique

http://www.ballparks.com/baseball/national/olympi.htm

1976 Olympics

http://www.infoplease.com/ipsa/A0114748.html

Θα μπορούσε να ονομαστεί και η Ολυμπιάδα της σπατάλης, αφού οι συνεχείς απεργίες των εργατοτεχνιτών που εργάζονταν στα ολυμπιακά έργα αλλά και η σπάταλη διάθεση των Καναδών υπευθύνων εκτόξευσαν το συνολικό κόστος των αγώνων σε δυσθεώρητα ύψη. Χαρακτηριστικά, μόνο το ολυμπιακό στάδιο (πληροφορίες για το οποίο μπορείτε να βρείτε και στη διεύθυνση http://www.ballparks.com/baseball/national/olympi.htm) κόστισε πάνω από ένα δισεκατομμύριο δολάρια. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ακόμη και σήμερα η πόλη του Μόντρεαλ να μην έχει κάνει απόσβεση των δαπανών για τους αγώνες. Είναι πιθανόν, εάν το Λος Άντζελες, οκτώ χρόνια αργότερα, δεν έδειχνε το δρόμο για μια κερδοφόρα Ολυμπιάδα, με το μεγάλο ξεπούλημα των πάντων που έκανε η οργανωτική επιτροπή της αμερικανικής πόλης, να μη βρίσκονταν άλλοι που θα ήθελαν να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Μόντρεαλ. Κύριο χαρακτηριστικό αυτής της διοργάνωσης εκτός από την πολυτέλεια, ήταν τα δρακόντεια μέτρα ασφαλείας για να αποφευχθούν γεγονότα ανάλογα με αυτά του Μονάχου. Στα μείον αυτής της Ολυμπιάδας ήταν και το μποϊκοτάζ που έκαναν στους αγώνες αρκετές χώρες της Αφρικής και της Καραϊβικής, επειδή ήταν αντίθετες στη συμμετοχή της Νέας Ζηλανδίας, της οποίας μια ομάδα ράγκμπι είχε επισκεφθεί τη ρατσιστική Νότια Αφρική.

Τα αξιοσημείωτα των αγώνων

Στο στίβο ο Λάρσεν Βίρεν κέρδισε πάλι τα 5.000 και τα 10.000m, ενώ ο Kουβανός Αλμπέρτο Χουαντορένα για πρώτη φορά στην ιστορία των Oλυμπιακών Aγώνων νίκησε στα 400 και τα 800m. Συγκλονιστικός υπήρξε ο τερματισμός των 3.000m με φυσικά εμπόδια. Τρεις αθλητές διεκδικούσαν τη νίκη μέχρι τα τελευταία μέτρα, ο Σουηδός Γκάρντερουντ, ο Πολωνός Μαλινόφσκι και ο Ανατολικογερμανός Μπάουμγκαρντλ. Ο τελευταίος έπεσε στη λίμνη και τελικά κέρδισε ο Σουηδός. Εντύπωση προκάλεσε η νίκη του Γάλλου Γκι Ντρι στα 110m με εμπόδια, ενώ θαυμάστηκε ο Αμερικανός εμποδιστής των 400m Έντουιν Μόζες, ο οποίος θα κυριαρχήσει στο αγώνισμα για περισσότερα από δώδεκα χρόνια.

Τέλος, ειδική μνεία πρέπει να γίνει στον εκπληκτικό Κουβανό πυγμάχο Θεόφιλο Στίβενσον, ο οποίος κατέβαλε όλους τους αντιπάλους του με μοναδική ευκολία. Όταν του έγινε πρόταση να γίνει επαγγελματίας πυγμάχος, αρνήθηκε κατηγορηματικά.

Η μορφή των αγώνων: Νάντια Κομανέτσι

Nadia Comaneci

http://nadiacomaneci.com/

Η Ολυμπιάδα του Μόντρεαλ δίκαια θα μπορούσε να ονομαστεί και η Ολυμπιάδα της Νάντιας Κομανέτσι, της εκπληκτικής 14χρονης γυμνάστριας από τη Ρουμανία, η οποία κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια, αφήνοντας κυριολεκτικά άναυδους τους θεατές με την τελειότητα της εκτέλεσης των διαφόρων ασκήσεων.

Η Νάντια Κομανέτσι κατόρθωσε, κατακτώντας τρία χρυσά μετάλλια, ένα αργυρό και ένα χάλκινο, να μαγέψει την κοινή γνώμη και να μετατραπεί σε μορφή των αγώνων και σε παγκόσμιο είδωλο. Ειδικότερα, η εμφάνισή της στο αγώνισμα των ασύμμετρων ζυγών, όπου πέτυχε το μέχρι τότε ακατόρθωτο, δηλαδή να συγκεντρώσει βαθμολογία με το απόλυτο 10, θα μείνει αξέχαστη.

 XXII. ΜΟΣΧΑ 1980

The 1980 Olympics

http://www.eighties.com/Entertainment/Sports/Olympics/1980/summer.html

1980 Olympics

http://www.infoplease.com/ipsa/A0114780.html

Οι ΗΠΑ και πολλές άλλες χώρες που ήταν σύμμαχοί τους αρνήθηκαν να πάρουν μέρος στους αγώνες διαμαρτυρόμενες για τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν. Τελικά, έλαβαν μέρος 81 χώρες και απείχαν 56. Από τις 56 χώρες κάποιες έλαβαν μέρος όχι ως επίσημες, κρατικές τρόπον τινά, συμμετοχές, αλλά ως ολυμπιακές επιτροπές ή ως μεμονωμένες ομάδες, όπως η βρετανική ομάδα του στίβου η οποία πήρε μέρος στους αγώνες παρά την αντίθεση της ολυμπιακής επιτροπής της χώρας της. Η Ελλάδα πήρε μέρος κανονικά στους αγώνες στους οποίους είχε αξιόλογη παρουσία. Παρά την αποχή, το επίπεδο του συναγωνισμού ήταν πολύ καλό και η συμμετοχή του κόσμου εντυπωσιακή. Η τελετή έναρξης των αγώνων αλλά και η τελετή λήξης ξεχωρίζουν από όλες τις ανάλογες τελετές που είχαν γίνει μέχρι τότε αλλά και από αυτές που ακολούθησαν κυρίως για το ιδιαίτερα υψηλό αισθητικό τους επίπεδο αλλά και για τη συναισθηματική φόρτιση που προκάλεσαν στους θεατές.

Τα αξιοσημείωτα των αγώνων

Η αποχή των Αμερικανών αθλητών επηρέασε κυρίως το στίβο στον οποίο πάντα διακρίνονται. Στα 100m ο Βρετανός Άλαν Ουέλς κατέκτησε την πρώτη θέση, με τον πραγματικά μέτριο χρόνο των 10´´ 11. Αντίθετα ο Ιταλός Πιέτρο Μενέα με τη νίκη του στα 200m επιβεβαίωσε την ανωτερότητά του στο αγώνισμα. Στις μεσαίες αποστάσεις κυριάρχησαν οι Βρετανοί δρομείς, ο Στιβ Όβετ στα 800m και ο Σεμπάστιαν Κόου στα 1.500m. Στο στίβο εντυπωσιακή ήταν η εμφάνιση ενός άλλου Βρετανού, του δεκαθλητή Ντάλεϊ Τόμσον, ενός πραγματικού υπεραθλητή.

Τέλος, στην κολύμβηση ο Σοβιετικός κολυμβητής Βλαντιμίρ Σαλνίκοφ ενθουσίασε τους συμπατριώτες του με τα τρία χρυσά μετάλλια που κατέκτησε.

Οι Σοβιετικοί σημείωσαν τελικά ρεκόρ κατάκτησης χρυσών μεταλλίων σε μια Ολυμπιάδα, κατακτώντας ογδόντα συνολικά.

Στην Ολυμπιάδα της Μόσχας συμμετείχαν 42 Έλληνες αθλητές. Μεγάλες συγκινήσεις προσέφερε στην Ελλάδα η ομάδα της πάλης. Πιο συγκεκριμένα, ο Στ.Μηγιάκης κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, ενώ ο Γ.Χατζηιωαννίδης κατέκτησε την τρίτη θέση και βέβαια το χάλκινο μετάλλιο. Στην ιστιοπλοΐα χάλκινο μετάλλιο κατέκτησαν ο Μπουντούρης, ο Γαβρίλης και ο Ραπανάκης στα Σόλινγκ, ενώ ο Χατζηπαυλής κατετάγη 12ος στα ΦΙΝ.

 

 Οι μορφές των αγώνων: Σεμπάστιαν Κόου, Στιβ Όβετ

The Age: Sebastian Coe- A Life on the Run

http://www.theage.com.au/daily/980302/sport/sport10.html

Σε μία Ολυμπιάδα που στιγματίστηκε από την αποχή των δυτικών χωρών, η κόντρα των δύο Βρετανών αθλητών στις μεσαίες αποστάσεις έγραψε ιστορία.

Ο Κόου αναδείχθηκε χρυσός ολυμπιονίκης στα 1.500m με 3´ 38´´ 4 και ο Όβετ στα 800m με 1´ 45´´ 4. Ωστόσο, οι δύο αυτοί αθλητές δεν είδαν τα ονόματά τους στη "Λίστα Τιμής" που διατηρεί η Βρετανική Ολυμπιακή Ομοσπονδία, ακριβώς επειδή παραβίασαν το μποϊκοτάζ συμμετέχοντας στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας.

XXXIII. ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ 1984

Los Angeles Olympics 1984

http://mikap.iki.fi/sport/eng/champs/og84.html

1984 Olympics

http://www.infoplease.com/ipsa/A0114812.html

Η βεντέτα που ξεκίνησε το 1980 με την αποχή των Αμερικανών και των συμμάχων τους από τους αγώνες της Μόσχας συνεχίστηκε το 1984, με την αποχή αυτήν τη φορά του συνόλου των φίλα προσκείμενων προς τη Σοβιετική Ένωση χωρών, οι οποίες πρόβαλαν διάφορες, αστήρικτες μάλλον, δικαιολογίες. Τελικά, δεν πήραν μέρος 18 χώρες, μεταξύ των οποίων οι πανίσχυρες ομάδες της ΕΣΣΔ και της Ανατολικής Γερμανίας. Η Ρουμανία ήταν η μόνη χώρα του Συμφώνου της Βαρσοβίας η οποία έλαβε μέρος στην 23η Ολυμπιάδα. Το κύριο χαρακτηριστικό της Ολυμπιάδας του Λος Aντζελες ήταν η εμπορευματοποίηση των πάντων, με πιο ακραία περίπτωση την πώληση της λαμπαδηφορίας της ολυμπιακής φλόγας. Έτσι, οποιοσδήποτε επιχειρηματίας μπορούσε να αγοράσει ένα χιλιόμετρο της διαδρομής έναντι κάποιου ποσού, το οποίο κατέληγε στα ταμεία της οργανωτικής επιτροπής των αγώνων. Η ελληνική ολυμπιακή επιτροπή αντέδρασε αμέσως και απείλησε να μη γίνει η αφή της φλόγας στην Ολυμπία. Τελικά, υπήρξε συμβιβασμός: έγινε η αφή και η φλόγα μεταφέρθηκε αμέσως αεροπορικώς στις ΗΠΑ χωρίς να υπάρξει, για πρώτη φορά στην ιστορία της ολυμπιακής φλόγας, λαμπαδηφορία επί ελληνικού εδάφους.

Τα αξιοσημείωτα των αγώνων

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο μοναδικός Αμερικανός Καρλ Λιούις τράβηξε πάνω του, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον αθλητή, τα φώτα της δημοσιότητας στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Λος Άντζελες, ενώ η Τζόαν Μπενουάτ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο σε ένα αγώνισμα που για πρώτη φορά έγινε σε Ολυμπιάδα, το μαραθώνιο γυναικών.

Στην κολύμβηση οι Αμερικανοί αθλητές, συνεπικουρούμενοι από το "άλμπατρος" Μίκαελ Γκρος, εκμεταλλεύτηκαν την αποχή των Ανατολικογερμανών και κυριάρχησαν απόλυτα στα αγωνίσματα του υγρού στίβου. Στη γυμναστική η Αμερικανίδα Λου Ρέτον νίκησε στο τελευταίο αγώνισμα τη Ρουμάνα Σάμπο, αφού στο άλμα βαθμολογήθηκε με άριστα 10. Η Αμερικανίδα αθλήτρια είχε όμως και μια άλλη πρωτιά: υπήρξε η πρώτη αθλήτρια που είχε επίσημους σπόνσορες, οι οποίοι της παρείχαν τα αναγκαία για την προετοιμασία της χρήματα. Η ελληνική παρουσία ήταν ικανοποιητική. Πιο συγκεκριμένα, ο Δ.Θανόπουλος αναδείχθηκε δεύτερος ολυμπιονίκης στην ελληνορωμαϊκή, ενώ ο Μ.Χολίδης κατέλαβε την τρίτη θέση στην ελευθέρα.

Η μορφή των αγώνων: Καρλ Λιούις

Encyclopedia: Lewis

http://www.encyclopedia.com/articles/07413.html

Espn: King Carl

http://www.espn.go.com/sportscentury/features/00016079.html

Σε μία έντονα εμπορευματοποιημένη Ολυμπιάδα, όπως ήταν αυτή του 1984 στο Λος Άντζελες, η μορφή που ξεχώρισε ήταν αναμφισβήτητα αυτή του Καρλ Λιούις. Κατακτώντας τέσσερα συνολικά χρυσά μετάλλια (100m, 200m, μήκος με νέο παγκόσμιο ρεκόρ και 4x100) ο "γιος του ανέμου" έβαλε τη σφραγίδα του σε αυτή την Ολυμπιάδα αλλά και σε ολόκληρη τη δεκαετία του '80 ως ο κορυφαίος αθλητής του κόσμου.

XXIV. ΣΕΟΥΛ 1988

The 1988 Seoul Olympiad

http://www.koreascope.org/english/sub/1/1/index7.htm

1988 Olympics

http://www.infoplease.com/ipsa/A0114845.html

Η Ολυμπιάδα της Σεούλ αντιμετώπισε από την αρχή προβλήματα εξαιτίας της εμμονής της κυβέρνησης της Βόρειας Κορέας να συνδιοργανώσει τους αγώνες με τη Νότια Κορέα. Η Βόρεια Κορέα μάλιστα είχε προχωρήσει στην ανέγερση σταδίων και είχε πείσει αρκετές χώρες του ανατολικού συνασπισμού να υποστηρίξουν το αίτημά της. Οι διαπραγματεύσεις απέτυχαν, τελικά όμως ελάχιστες χώρες ακολούθησαν τη Β. Κορέα στο μποϊκοτάζ των αγώνων που εξήγγειλε.

Στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων της Σεούλ παρουσιάστηκαν τα περισσότερα κρούσματα χρήσης αναβολικών ουσιών. Εντοπίστηκαν συνολικά δέκα περιπτώσεις ντοπαρισμένων αθλητών, από τους οποίους οι πέντε είχαν κατακτήσει κάποιο ολυμπιακό μετάλλιο. Ανάμεσά τους ήταν και ο Καναδός δρομέας των 100m Μπεν Τζόνσον, ο οποίος είχε τερματίσει πρώτος στον τελικό του αγωνίσματος με νέο παγκόσμιο ρεκόρ, το οποίο φυσικά δεν αναγνωρίστηκε. Στη διάρκεια των αγώνων οι επιδόσεις και άλλων αθλητών δημιούργησαν υποψίες, αλλά από τον εργαστηριακό έλεγχο δεν αποδείχθηκε ότι είχαν χρησιμοποιήσει απαγορευμένες ουσίες για να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους.

Τα αξιοσημείωτα των αγώνων

Οι χώρες που συμμετείχαν για τελευταία φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες ήταν η ΕΣΣΔ, η Ανατολική Γερμανία και η ενωμένη Γιουγκοσλαβία, σημειώνοντας μάλιστα ιδιαίτερη επιτυχία. Η ΕΣΣΔ κατέλαβε την πρώτη θέση στα μετάλλια (55 χρυσά, 31 αργυρά, 46 χάλκινα) με δεύτερη την Α. Γερμανία (37 χρυσά, 35 αργυρά, 30 χάλκινα).

Ο Σεργκέι Μπούμπκα έδειξε με το άλμα του στα 5,90m ποιος θα είναι ο κυρίαρχος στο αγώνισμα του επί κοντώ την επόμενη δεκαετία. Η αθλήτρια όμως που προκάλεσε με την εμφάνισή της μεγάλη αίσθηση ήταν η Φλόρενς Γκρίφιθ Τζόινερ. Τη χαρακτήρισαν βιονική γυναίκα λόγω των εκπληκτικών επιδόσεών της στα 100m (10´´ 54) αλλά κυρίως στα 200m με το ανεπανάληπτο 21´´ 34 που πέτυχε στη διάρκεια των αγώνων. Η Γκρίφιθ μετά τους αγώνες της Σεούλ απoχώρησε από τους στίβους. Πέθανε το 1999 αφήνοντας πίσω της πολλά αναπάντητα ερωτηματικά. Ο Καρλ Λιούις μετά την αφαίρεση του χρυσού μεταλλίου του δρόμου των 100m από τον Τζόνσον χρίστηκε πρώτος ολυμπιονίκης, ενώ κέρδισε επίσης το άλμα σε μήκος (8,72m). Σε αυτούς τους αγώνες έκλεισε τη λαμπρή του καριέρα ο μεγάλος Έντουιν Μόουζες με ένα χάλκινο μετάλλιο στα 400m με εμπόδια. Στην κολύμβηση ο Aμερικανός Ματ Μπιόντι με τα πέντε χρυσά μετάλλια ήταν η αδιαμφισβήτητη μορφή των αγώνων μαζί με την εκπληκτική Κριστίν Ότο από την Ανατολική Γερμανία, η οποία κατέκτησε έξι χρυσά μετάλλια. Η ελληνική ομάδα κατέκτησε ένα χάλκινο μετάλλιο στην πάλη με το βετεράνο Μπάμπη Χολίδη.

Η μορφή των αγώνων: Σεργκέι Μπούμπκα

Ukrainian Olympic Home Page: Serhiy Bubka

http://www.mwukr.ca/bubka.htm

Στην Ολυμπιάδα της Σεούλ εξέχουσα μορφή των αγώνων υπήρξε ο Ουκρανός άλτης του επί κοντώ Σεργκέι Μπούμπκα. Ο "τσάρος των αιθέρων", αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος του αθλήματος για πάνω από δέκα χρόνια και παγκόσμιος ρέκορντμαν κέρδισε άνετα το χρυσό μετάλλιο με επίδοση 5,90m και επιβεβαίωσε απλώς την ανωτερότητά του έναντι κάθε αντιπάλου. Στην καριέρα του κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ 31 φορές.

XXV. ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ 1992

1992 XXV Olympics Barcelona

http://www.kentuckyconnect.com/olympics/krt/bt1992.htm

1992 Olympics

http://www.infoplease.com/ipsa/A0114882.html

Η Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης θα μπορούσε να ονομαστεί η Ολυμπιάδα του μέτρου, της ασφάλειας και της μεγάλης συμμετοχής. Η οργανωτική επιτροπή μελέτησε τις κινήσεις της από την πρώτη στιγμή της ανάθεσης και εργάστηκε με τέτοιον τρόπο, ώστε να φιλοξενήσει με επιτυχία τους αθλητές και τους θεατές. Στους αγώνες πήραν μέρος 172 χώρες, αρκετές από τις οποίες ήταν νεοσύστατες, όπως η Κροατία, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, η Σλοβενία και άλλες. Επίσης, έκανε την επανεμφάνισή της η ενιαία γερμανική ομάδα, η οποία απείχε από τους αγώνες από το 1964 και τους Ολυμπιακούς του Τόκιο. Στην Ολυμπιάδα αυτή εμφανίστηκε ξανά και η Νότια Αφρική έπειτα από 16 χρόνια αποκλεισμού εξαιτίας της πολιτικής του απαρτχάιντ. Τέλος, η Γιουγκοσλαβία αναγκάστηκε να μην πάρει μέρος με τα εθνικά της χρώματα, λόγω των κυρώσεων που είχε επιβάλει στη χώρα ο ΟΗΕ και έτσι οι αθλητές της συμμετείχαν ατομικά.

Τα αξιοσημείωτα των αγώνων

Ασφαλώς η εμφάνιση της Ντριμ Τιμ, δηλαδή της αμερικανικής ομάδας του μπάσκετ, που απαρτιζόταν από γνωστούς επαγγελματίες του μαγικού κόσμου του ΝΒΑ ­στην οποία δέσποζαν οι μορφές του Μάτζικ Τζόνσον και του Μάικλ Τζόρνταν­ τράβηξε την προσοχή του κοινού.

Κατά τα άλλα, ο Καρλ Λιούις κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια στο μήκος και τη σκυταλοδρομία 4x100m, η Γ.Ντίβερς, παρά τα προβλήματα που είχε με το θυροειδή της, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100m. Ο Τσέχος Ζελέσνι στον ακοντισμό με το χρυσό μετάλλιο που κατέκτησε κυριάρχησε στο αγώνισμα και κυριαρχεί μέχρι σήμερα. Στην κολύμβηση ένας σπουδαίος αθλητής από την Ουγγαρία, ο Τάμας Ντάρνι στα 200 και 400m μεικτής ατομικής εντυπωσίασε με το στιλ του κατακτώντας δύο χρυσά μετάλλια.

Τέλος, στη ελληνορωμαϊκή πάλη ο Ρώσος Καρέλιν νίκησε όλους τους αντιπάλους του με πτώση επιβεβαιώνοντας με μοναδικό τρόπο τη φήμη που είχε ως ένας από τους καλύτερους παλαιστές όλων των εποχών. Στη διεύθυνση http://www.grapplersworld.com/profile_karelin.htm θα μπορέσετε να βρείτε άφθονο βιογραφικό και οπτικοακουστικό υλικό για αυτό τον "υπεράνθρωπο".

Η αποτελούμενη από 67 αθλητές και αθλήτριες ελληνική ομάδα είχε μια ιδιαίτερα αξιόλογη παρουσία. Έτσι η Ολυμπιάδα της Βαρκελώνης δίκαια μπορεί να θεωρηθεί η απαρχή μιας νέας εποχής για τον ελληνικό αθλητισμό. Το χρυσό μετάλλιο της Βούλας Πατουλίδου στα 100m με εμπόδια ήταν το πρώτο χρυσό μετάλλιο στο στίβο από την εποχή του Κ.Τσικλητήρα (1912). Στην Oλυμπιάδα όμως αυτή ανέτειλε το άστρο του Πύρρου Δήμα στην άρση βαρών, ο οποίος κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 82,5kg.

Η μορφή των αγώνων: Dream Team

NBA'S Greatest Moments

http://www.nba.com/nbaat50/moments/dreamteam.html

Το γεγονός της Oλυμπιάδας ήταν σίγουρα η παρουσία, για πρώτη φορά στους αγώνες, επαγγελματιών αθλητών από τις ΗΠΑ στο μπάσκετ. Η συγκέντρωση σε μία ομάδα ιερών τεράτων, όπως ο Μάικλ Τζόρνταν, ο Μάτζικ Τζόνσον και ο Λάρι Μπερντ, έδωσε ένα διαφορετικό χρώμα στους αγώνες αφού, πέρα από την αδιαμφισβήτητη αγωνιστική τους ανωτερότητα, υπήρξαν και μια τεράστια ατραξιόν. Την ομάδα αποτελούσαν οι Μάικλ Τζόρνταν, Μάτζικ Τζόνσον, Λάρι Μπερντ, Πάτρικ Γιούινγκ, Ντέιβιντ Ρόμπινσον, Τσαρλς Μπάρκλεϊ, Καρλ Μαλόουν, Κρις Μουλέν, Σκότι Πίπεν, Κλάιντ Ντρέξλερ, Τζον Στόκτον και Κρίστιαν Λάετνερ. Η ομάδα αυτή συνέτριψε στον τελικό την Κροατία με το ευρύ σκορ 117-85.

XXVI. ΑΤΛΑΝΤΑ 1996

Washington Post Olympics '96

http://www.washingtonpost.com/wp-srv/sports/olympics/longterm/summer96.htm

The New York Times Atlanta 1996

http://www.nytimes.com/specials/olympics

Μια Ολυμπιάδα επιτυχημένη οργανωτικά και αγωνιστικά, η οποία όμως στιγματίστηκε από την έκρηξη μιας βόμβας, η οποία είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο ενός ατόμου. Η έκρηξη αυτή εξέθεσε για μια ακόμη φορά τις αμερικανικές υπηρεσίες ασφαλείας και κατέδειξε πόσο ευάλωτες είναι αυτού του είδους οι διοργανώσεις παρά τα οποιαδήποτε αυστηρά μέτρα ασφαλείας. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Ατλάντα έδειξαν ποιο θα είναι το πρόσωπο των Ολυμπιάδων τα προσεχή χρόνια. Με την τελευταία Ολυμπιάδα του 20ού αιώνα μπαίνει οριστικά ταφόπλακα στον ερασιτεχνισμό και στο ολυμπιακό ιδεώδες, όπως τουλάχιστον το οραματίστηκαν ο Κουμπερτέν, ο Βικέλας, ο Μπράντεϊτζ και τόσοι άλλοι.

Τα αξιοσημείωτα των αγώνων

Στην Ατλάντα την προσοχή του κοινού τράβηξε περισσότερο ο στίβος, αφού σημειώθηκαν μοναδικά ρεκόρ. Στην εκπληκτική κούρσα των 100m τέσσερις αθλητές κατέβηκαν τα 10´´, ενώ ο πρώτος, ο Καναδός Μπέιλι, πέτυχε ένα εκπληκτικό παγκόσμιο ρεκόρ με 9´´ 84. Μοναδικό επίσης μπορεί να θεωρηθεί και το ρεκόρ του νικητή της κούρσας των 200m, του Aμερικανού Μ. Τζόνσον με 19´´ 32. Ο ίδιος αθλητής πέτυχε μόνο ολυμπιακό ρεκόρ στα 400m. Ο Καρλ Λιούις με 8,50m κατάκτησε το έβδομο στη σειρά ολυμπιακό χρυσό μετάλλιο. Παγκόσμιο ρεκόρ έκανε και στο άλμα σε ύψος ο Αμερικανός Όστιν με 2,39m. Στις γυναίκες η Γαλλία με τα δύο χρυσά μετάλλια που κατέκτησε στα 200 και τα 400m περιόρισε τις Aμερικανίδες στα χρυσά των σκυταλοδρομιών και σε αυτό της Ντίβερς στα 100m. Στην κολύμβηση οι Ρώσοι κατέκτησαν τα περισσότερα χρυσά μετάλλια στα ανδρικά αγωνίσματα, ενώ οι Aμερικανίδες κυριάρχησαν στα αγωνίσματα των γυναικών προς γενική έκπληξη. Τέλος η Ντριμ Τιμ Νο 2 κατέκτησε πάλι με μεγάλη ευκολία τον ολυμπιακό τίτλο.

Στην Ατλάντα οι Eλληνες αθλητές κατέκτησαν τα περισσότερα μετάλλια από την εποχή της πρώτης Ολυμπιάδας των Αθηνών το 1896. Στην άρση βαρών ο Πύρρος Δήμας έκανε πάλι το θαύμα του κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στα 83kg. Το ίδιο έκανε και ο πρωτοεμφανιζόμενος με τα ελληνικά χρώματα Κάχι Καχιασβίλι στα 99kg. Αργυρά μετάλλια κατέκτησαν στο ίδιο αγώνισμα οι Λ.Σαμπάνης στα 59kg, Β.Λεωνίδης στα 64kg και Λ.Κόκκας στα 91kg. Ο Γ.Μελισσανίδης με εκπληκτική εμφάνιση στις ασκήσεις εδάφους κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Χρυσό μετάλλιο κέρδισε στην ιστιοσανίδα και ο Νίκος Κακλαμανάκης. Ευχάριστη έκπληξη στο στίβο ήταν η κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου στο άλμα σε ύψος από τη Νίκη Μπακογιάννη με άλμα στα 2,03m. Άφθονες πληροφορίες για την αθλήτρια θα βρείτε στη διεύθυνση http://www.niki-bakogianni.gr/, ενώ στη διεύθυνση http://stat-athens.aueb.gr/~jbn/goldgr.htm θα μπορέσετε να βρείτε έναν ολοκληρωμένο κατάλογο των Eλλήνων αθλητών που έχουν κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο.

Η μορφή των αγώνων: Πύρρος Δήμας

Pyrros Dimas Official Site

http://www.pyrros.gr/

Σε μία Oλυμπιάδα που για τους περισσότερους Έλληνες θα έπρεπε να είχε διεξαχθεί στη χώρα μας, αφού ήταν η "Χρυσή Ολυμπιάδα", το "λιοντάρι της Χειμάρας" ήλθε να μας αποζημιώσει κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στην άρση βαρών. Η νίκη του αποτέλεσε το επιστέγασμα στη θαυμάσια εμφάνιση της ομάδας του Χρήστου Ιακώβου. Στην κατηγορία των 83kg σήκωσε 392,5kg κάνοντας συγχρόνως παγκόσμιο ρεκόρ.

XXVII. ΣΙΔΝΕΪ 2000

ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ... ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ.

Official Site of the Sydney 2000 Olympic Games

 

http://www.olympics.com/eng

Sydney 2000 Fans

http://www.sydney2000fans.com/index.htm

Σε λίγες εβδομάδες στο μακρινό Σίδνεϊ αρχίζουν οι 27οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες, το αθλητικό και όχι μόνο γεγονός της τετραετίας. Θα γίνει λόγος πάλι για ευγενική άμιλλα, για ειρηνική συνάντηση των λαών, για το αθάνατο αρχαίο πνεύμα κ.λπ.

Χιλιάδες αθλητές, δεκάδες χιλιάδες αστυνομικοί και μυστικοί πράκτορες όλων των γνωστών αρχικών, θα μαζευτούν για να πάρουν μέρος στο μεγάλο γεγονός. Θα προτείναμε μάλιστα, παράλληλα με τους αθλητές, να διαγωνίζονται και οι πράκτορες και γιατί όχι και οι τρομοκράτες σε αγωνίσματα ανάλογα των προσόντων τους και της εξειδίκευσής τους. Δισεκατομμύρια χρημάτων δαπανήθηκαν και θα δαπανηθούν για να είναι όλα έτοιμα. Τα πλήθη θα συρρεύσουν, τα στάδια θα γεμίσουν, τα ρεκόρ θα πέσουν και η Ολυμπιάδα θα είναι... απόλυτα επιτυχημένη.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες έχουν αλλάξει πλέον. Το αρχαίο πνεύμα σίγουρα έχει προ πολλού εκπνεύσει και η ανάληψη της διοργάνωσης των αγώνων είναι υπόθεση των πολύ λίγων, αφού ελάχιστες είναι οι χώρες που μπορούν να αναλάβουν το κόστος ενός τέτοιου εγχειρήματος. Βέβαια, οι πολυεθνικές, με το αζημίωτο, προσφέρουν τις καλές τους υπηρεσίες και δεν χάνουν την ευκαιρία να διεισδύουν στις οργανωτικές επιτροπές για να οδηγήσουν τα πράγματα εκεί που θέλουν. Οι αθλητές είναι πλέον επαγγελματίες και οι περισσότερες χώρες δαπανούν πολλά χρήματα για την προετοιμασία τους. Δεν έχετε παρά να συγκρίνετε το σημερινό προϋπολογισμό του ΣΕΓΑΣ ή της Ομοσπονδίας της Άρσης Βαρών με αυτόν του 1990 για να αντιληφθείτε το μέγεθος της αλλαγής. Οι χώρες που αναλαμβάνουν τη μεγάλη ευθύνη της διοργάνωσης δεν μπορούν να αποφύγουν την άσκηση προπαγάνδας, η οποία εμπεριέχει και έναν υφέρποντα εθνικισμό. Αλλά και αυτές που συμμετέχουν με την επίδειξη της εθνικής σημαίας υποδεικνύουν με κομψό τρόπο τη διαφορετικότητα του έθνους. Αν μάλιστα κάποιος αθλητής τους κατακτήσει κάποια πρωτιά, τον τυλίγουν ή τυλίγεται μόνος του στη σημαία της χώρας του, δίκην επενδύτη, και την περιφέρει καταδεικνύοντας την ανωτερότητα της φυλής. Για να πεισθείτε για την αλήθεια των παραπάνω, δεν έχετε παρά να θυμηθείτε τα λόγια των πολιτικών μας, όταν έμπλεοι εθνικής υπερηφάνειας, υποδέχονται τους ολυμπιονίκες μας στο αεροδρόμιο, βροντοφωνάζοντας "μας κάνατε εθνικά υπερήφανους", ενώ τα πλήθη αλαλάζουν.

Eχει λοιπόν διαμορφωθεί ήδη μια κατάσταση που δύσκολα μπορεί να αλλάξει. Τα πράγματα είναι αυτά που είναι, μας αρέσουν δεν μας αρέσουν.

Στο σημείο αυτό όμως πρέπει να κάνουμε μια πρόταση, η οποία σε καμιά περίπτωση δεν αποσκοπεί στην αναβίωση του ολυμπιακού ιδεώδους, όπως το εμπνεύστηκαν ο Κουμπερτέν και οι συνεργάτες του. Αυτό πέθανε. Πρέπει να δοθεί όμως η ευκαιρία στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες να αναλάβουν τη διοργάνωση μιας Ολυμπιάδας με την οικονομική και τεχνική βοήθεια των υπολοίπων που μετέχουν στη ΔΟΕ. Το κέρδος για αυτές τις χώρες θα είναι τα έργα υποδομής που θα γίνουν και τα οποία θα συμβάλουν στην ανάπτυξη της διοργανώτριας χώρας.

Ας υποθέσουμε πως η Αίγυπτος αναλαμβάνει τη διοργάνωση της Ολυμπιάδας του 2012. Με τη βοήθεια της διεθνούς κοινότητας η χώρα θα αποκτήσει νέα αεροδρόμια και λιμάνια, σύγχρονο οδικό και σιδηροδρομικό δίκτυο, πλήρες δίκτυο ύδρευσης και αποχέτευσης, στάδια και χώρους άθλησης για τη νεολαία της χώρας, καλύτερο σύστημα παροχής περίθαλψης και πολλά άλλα. Στο διάστημα της προετοιμασίας και της κατασκευής όλων αυτών των έργων, χιλιάδες άνθρωποι θα βρουν εργασία με ό,τι αυτό σημαίνει για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της χώρας. Όλα αυτά μπορούν να οδηγήσουν και σε πλουραλιστικές πολιτικές λύσεις, ενισχύοντας τη δημοκρατία.

Αυτή η πρόταση, όπως ήδη θα έχετε αντιληφθεί, αποσκοπεί στο να μπορούν και οι φτωχές χώρες να διοργανώνουν τους αγώνες και κυρίως οι αγώνες να γίνουν εφαλτήριο ανάπτυξης για τη διοργανώτρια χώρα. Αυτά σε ό,τι έχει να κάνει με τους Ολυμπιακούς Αγώνες με τη σημερινή τους μορφή.

Μπορούμε όμως να προχωρήσουμε την πρότασή μας λίγο παραπέρα, προτείνοντας ­παράλληλα με τους κανονικούς Ολυμπιακούς­ τη διεξαγωγή κάθε τέσσερα χρόνια στην Ελλάδα αθλητικών αγώνων, στους οποίους θα συμμετέχουν αποκλειστικά ερασιτέχνες αθλητές ως άτομα και όχι ως επίσημοι εκπρόσωποι κάποιου κράτους. Οι αγώνες θα είναι χαμηλού κόστους και στο πρόγραμμά τους θα περιλαμβάνονται κυρίως ατομικά αθλήματα. Στο χωριό που θα δημιουργηθεί οι διαγωνιζόμενοι αθλητές θα καταβάλουν για τη διαμονή και τη σίτισή τους κάποιο μικρό ποσό, το οποίο θα χρησιμοποιείται για την κάλυψη των εξόδων των αγώνων. Οι αθλητές που αδυνατούν να καταβάλουν αυτό το ποσό, θα φιλοξενούνται δωρεάν και τη δαπάνη θα την καλύπτουν χορηγοί, οι οποίοι θα απαθανατίζονται σε χορηγικά μνημεία, που θα έχουν δικαίωμα να αναγείρουν στους χώρους που θα δημιουργηθούν είτε στην αρχαία Ολυμπία είτε στις υπώρειες του Ολύμπου είτε κάπου αλλού. Αλλά και οι αθλητές οι οποίοι θα καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις στα διάφορα αγωνίσματα θα ανακηρύσσονται Πολίτες του Κόσμου και Πρεσβευτές Καλής Θελήσεως του ΟΗΕ, τίτλοι ιδιαίτερα τιμητικοί.

Ας ευχηθούμε, παρ' όλα αυτά, στην ελληνική αποστολή στο Σίδνεϊ καλή επιτυχία και ας ελπίσουμε στο προσεχές μέλλον κάτι να αλλάξει στο διεθνές ολυμπιακό κίνημα.

Bαγγέλης Δρακόπουλος, Γιώργος Kουλίκης

Προηγούμενη σελίδα - Κεντρική σελίδα - Κατάλογος